fellow
When King Lear dies in Act V, do you know what Shakespeare has written? He’s written “He dies.” That’s all, nothing more. No fanfare, no metaphor, no brilliant final words. The culmination of the most influential work of dramatic literature is “He dies.” It takes Shakespeare, a genius, to come up with “He dies.” And yet every time I read those two words, I find myself overwhelmed with dysphoria. And I know it’s only natural to be sad, but not because of the words “He dies.” but because of the life we saw prior to the words. / Mr. Magorium.
neye agladıgımızı bilemeyiz, ne için canımızın yandıgını da, kucucuk yasımızda bircok seyi sorgular dururuz. bi hissizlik coktu bizim içimize de neye agladıgımızı bilmeden aglamanın şaşkınlıgı. neye aglıyoruz biz? seni br daha goremeyecek olmamıza mı, şimdiden ozlenen gulusunu bir daha duyamayacak olmamıza mı, beraber kurdugumuz hayallerin asla gerceklesemeyecek olmasına mı, sensiz ne yapacagımızı bilememenin bosluguna mı,bundan sonra elimiz her telefona gittiginde numaranın ustune gelip sadece bakacak olmamıza mı, guzel ve zor anlarımızda yanımızda olamayacak olmana mı? ben unların hepsi için agladım galiba bir de sunlar var, erken dokulmus saclarınla dalga gecemeyecek oldugum için, artık sabah saatin 4 unde uyandırılıp “of gamze of bak simdi sole oldu…” diye saatlerce telefonda konusmalarımız olmayacagı için, ilk hastam olamayacagın için, 19 kasım gunleri oglenleri beraber yemek yiyemeyecegimiz için, jack-cola yı bana zorla sevdirmeye calısamayacagın için, tunalıya inmemin bir sebebi kalmadıgı için, “to women, from god” kimseye daha fazla yakısamayacagı için, telefonunu benim yuzumden duvara fırlatıp parcalayamayacagın için, once” gel lan buraya” diye yalpalaya yalpalaya yanıma gelip “aşkııım benim ooof ” diip sapur supur beni opemeyecegin için, “ders calıs ders calıs” diye surekli basının etini yiyemeyecegim için, “oh hayat sana guzel valla” lafını bir daha asla kulanamayacagım için, Nergis habire sanki sen anlamıyomussun, o yanımda diilmiş gibi seni arattıramayacagı için, düğünüme gelemeyeceğin için, guzel gozlerine bakamayacagım için, biriyle ortak arkadasımız cıktıında “canım o benm ya” die sacma sacma heycanlanamayacagım için, “ask oyunu buna derler guzelim secmelisin birini” die benimle beraber bu sarkıyı soleyemeyecegin için, “delikanlıııı” die bagırdıımda buyrun benim die kalkıp gelemeyecegin için… seni cok ozlicem. dun ozluyodum, bugun ozluyorum, yarın ozlicem…iki elimin parmakları kadar canım vardı benim dostum kardesim vardı sende onlardan biriydin bir parmagımı kapattım ben…biliyorum ki yarın acan gunes sen olacaksın… 21 yıl 5 ay…
10 nisan gunu vedamız (şans, allaha sukurler)…
- Umuuut yiit gizli gay!
* e yuh gizlemesin artık, yiit gizleme artık cok gizliyosun. amasra ya gidiyo muyuz?
- gidiyoruz cuma ya uyar mı?
*aa ben o haftasonu istanbula gidiyorum ama konusurz bi tane splinter ayarlayrız olmazsa.
- ya dimi ne guzel olur rakı balık yaparız gunbatımında, muzeyyen senar da dinleriz…
*hııı
-nee?? ya niee dinlemez miyiiiz!
* ya ben suan burdaki sarkılara konsantre olmus durumdayım ama olur askım sen istersen dinlerizz dinleriz.
- oof neyse ben ders gidiyorum suan siz takılın. seni hep sevdim seviyorum ve hep sevicem!
* bende seni hep sevdm seviyorum ve hep sevicem.
- aa pardon hic sevmiyodum seni eskiden unutmusum.
* aa eet eet ya bende seni hic sevmiyodum
- nese opuyoruuum byee
* dikkatli git
- oldu umut dikkatli inerim merdivenlerden…
No fanfare, no metaphor, no brilliant final words…just the truth, you will always be in my heart!
To Umut Canbolat from Gamze Farz
19 kasım 1987- 10 nisan 2009
